اکوتوپیا
کتاب مرگ با تشریفات پزشکی (سال ۲۰۱۴) به خواننده کمک میکند تا یکی از اجتنابناپذیرترین واقعیتهای زندگی، یعنی مرگ، را درک کند و با آن کنار بیاید. در این کتاب، با موفقیتها و ناکامیهای رویکرد جامعهی مدرن به مرگ و فرآیند آن آشنا خواهید شد. همچنین یاد میگیرید که چگونه با رویارویی با مرگ، بیشترین بهره را از زندگی ببرید.
آتول گاواندی پزشک، نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشکدهی بهداشت عمومی هاروارد است. او دو کتاب دیگر نیز نوشته است: عوارض (سال ۲۰۰۷) و بیانیهی چکلیست (سال ۲۰۱۱).
چرا همهی ما باید به فکر مرگ عادت کنیم؟
بر اساس یک ضربالمثل، مرگ و مالیات تنها دو چیز اجتنابناپذیر در زندگی هستند. همهی ما به پرداخت بخشی از درآمدمان به دولت عادت کردهایم؛ اما کمتر کسی با این واقعیت کنار میآید که روزی خواهد مرد. این موضوع باید موردتوجه قرار گیرد.
پیشرفتهای پزشکی همچنان طول عمر ما را زیاد میکنند. هرچه عمرمان طولانیتر میشود، زمان رفتن ما بهسوی مرگ نیز طولانیتر میشود. مرگ که زمانی فرایندی نسبتاً سریع بود، به تجربهای دردناک و طولانی تبدیل میشود. همانطور که در خلاصه کتاب مرگ با تشریفات پزشکی میبینید، ما در نقش افراد و جامعه باید با این واقعیت روبهرو شویم و یاد بگیریم که چگونه مرگ را به چیزی بیشتر از تجربهای ترسناک و تحملکردنی تبدیل کنیم.
فکر کردن به مرگ و بیماری ناخوشایند است؛ اما هر یک از ما سرانجام با آنها روبهرو خواهد شد؛ چه بهطور مستقیم با پیری بدن خودمان و چه بهطور غیرمستقیم با پیری و درگذشت عزیزانمان. دقیقاً به دلیل اجتنابناپذیر بودن این موضوع، گفتوگو دربارهی مرگ و فرآیند آن بسیار اهمیت دارد.
با افزایش سن، اندامهای بدن بهتدریج قدرت و کارایی خود را از دست میدهند. برای نمونه، استخوانها، عضلات و دندانها حجم خود را از دست میدهند و رگهای خونی و مفاصل سفتتر میشوند. در این فرآیند، قلب باید سختتر کار کند تا جریان خون را حفظ کند که باعث میشود بسیاری از سالمندان فشار خون بالا داشته باشند. مغز نیز از این زوال در امان نیست و با کوچک شدن اندازهاش، اغلب به زوال عقل مبتلا میشود.
با ناکارآمد شدن تدریجی سیستمهای بدن، ما بیشتر در معرض آسیب و بیماری قرار میگیریم و توانایی کمتری برای مراقبت از خودمان داریم. برای مثال، ضعف عضلانی باعث میشود بسیاری از سالمندان در زمان افتادن، آسیبهای شدیدی ببینند. در ایالات متحده، سالانه حدود ۳۵۰هزار نفر به دلیل زوال عضلانی دچار شکستگی لگن میشوند. فرآیند پیری حفظ سبک زندگی مستقل را سختتر میکند. حتی فعالیتهای روزمره، از خرید مواد غذایی تا استفاده از توالت، بهتدریج سختتر میشوند.
سرانجام، ما به کمک دائمی خانواده یا متخصصان پزشکی نیاز پیدا میکنیم که اغلب به معنای گذراندن سالهای باقیمانده در بیمارستان یا خانهی سالمندان است. آسیبپذیری زیادی که با پیری همراه است، واقعیتی سخت است؛ اما پذیرش آن را آسانتر نمیکند. بنابراین، باید واقعیتهای پیری و مرگ را در نظر بگیریم و راههایی برای کم کردن درد این تجربه پیدا کنیم.
