کتاب علل شورش در وزیرستان (۲۰۱۵) خواننده را به سفری در مناطق کوهستانی جنوبآسیا میبرد؛ جایی که تأثیر ژئوپلیتیک آن بسیار فراتر از افغانستان و پاکستان است. این کتاب بررسی میکند که چگونه این منطقه به کانون شورش تبدیل شده است و چه کاری میتوان در این زمینه انجام داد.
خالد عزیز بیشتر از سه دهه تجربه در سمتهای مدیریتی مختلف در دولتهای فدرال و استانی پاکستان دارد. او در سال 2005 مؤسسهی تحقیقات و آموزش سیاست در پیشاور را تأسیس کرد.
درک وضعیت سیاسی در وزیرستان مهم است
چقدر دربارهی وضعیت سیاسی افغانستان میدانید؟ احتمالاً بسیار کم. دربارهی پاکستان چطور؟ احتمالاً کمتر. حالا دربارهی وزیرستان چطور؟ به احتمال زیاد، حتی نام آن را هم نشنیدهاید. بااینحال، بسیاری از صاحبنظران وضعیت سیاسی وزیرستان را یکی از مسائل اصلی امنیت بینالمللی میدانند. آنها تلاشهای مختلف برای تثبیت این وضعیت را بررسی میکنند، راهکارهایی برای پیادهسازی در آینده پیشنهاد میدهند و دربارهی موانع پیشرو بحث میکنند. کتاب علل شورش در وزیرستان، نگاهی جامع به این منطقهی نادیدهگرفتهشده دارد.
آیا تابهحال نام وزیرستان را شنیدهاید؟ احتمالاً نه. بااینحال، این منطقهی حدود هشتهزار کیلومترمربعی و کوهستانی و تقریباً غیرقابلکشت، تحت حاکمیت قبیلهها، در محلی بین پاکستان و افغانستان است؛ یک قلمرو ژئوپلیتیک کلیدی. چرا؟ زیرا موقعیت استراتژیک آن تأثیر عمدهای بر تحولات سیاسی در افغانستان داشته است.
برای مثال، نزدیکی وزیرستان به چندین منطقهی افغانستان، به مردم وزیرستان (معروف به وزیرها) و سایر افراد در این منطقه اجازه میدهد تا بهراحتی به افغانستان وارد شوند و از آن خارج شوند. درواقع در چند سال گذشته، سازمانهایی مانند طالبان حملات زیادی از خاک افغانستان انجام دادهاند. آنها بعد از حمله به نیروهای آمریکایی در افغانستان، به کوههای وزیرستان عقبنشینی میکنند تا جنگجویان جدیدی به گروه خود اضافه کنند و حملهی بعدی خود را برنامهریزی کنند. برای مثال، در ژانویهی ۲۰۰۷، بیشتر از چهل کامیون و اتوبوس پر از جنگجوی مسلح وارد افغانستان شدند تا با نیروهای آمریکایی و افغان بجنگند و سپس به وزیرستان فرار کردند.
اما چرا طالبان در این قلمرو قدرت بسیاری دارد؟ زیرا وزیرستان پیوسته در برابر کنترل پاکستان که از نظر قانونی مالک بخشی از آن است، مقاومت کرده است. بنابراین، دولت پاکستان بارها تلاش کرده تا بر وزیرها حاکم شود؛ اما این گروهها بارها و بارها مقاومت کردهاند. برای مثال، در سال ۲۰۰۴، ایالات متحده پاکستان را قانع کرد تا تلاش کند کنترل وزیرستان را به دست گیرد؛ اما قبیلهها و مجاهدان خارجی در برابر این کنترل نظامی مقاومت کردند و ارتش پاکستان نتوانست کنترل خود را بر این منطقه حفظ کند. طالبان با از دست دادن جایگاه و اقتدار پاکستان، وارد عمل شدند و به نیروی اصلی در وزیرستان تبدیل شدند. بااینحال، در سالهای اخیر، با بازگشت ارتش پاکستان، وضعیت در منطقه بسیار بدتر شده است.
92 پاسخ
راهبری دیدگاهها
و حالا در سال ۱۴۰۴، به عبارتی ۲۰۲۵، نه تنها وزیرستان که کل افغانستان به لطف آمریکا در دست طالبان است. و جهان هم خوشحال و راضی به نظر میرسد.
و مثل همیشه بیچاره مردم که قربانی واقعی هستند
دنیای عجیبیه
منطقه وزیرستان، کانون استراتژیک طالبان و جهادگرایان است
هرجاسخن از ناامنی واغتشاش است ،نام ابرقدرتهاست که به وضوح می درخشند
نمیدونستم اصلا همچین کشوری هست
جالبه هرجا علم و آگاهی هست ادیان کمتر جولان میدهند. و به همین علت گروه ها، قبایل و مذاهب اغلب با تکنولوژی، تحصیل و علم دشمنی دارند. چون دیگر گله گوسفند انسانی ب ای بهره کشی نخواهند داشت
کشور نیست. نام یک منطقه است. مثل مازندران
اول فکر کردم اسم یه کشور فرضی نمیدونستم واقعا هست 😄 یاد فیلم جومونگ افتادم وقتی تازه ارتش خودش رو تشکیل داده بود توی یه منطقه ای بود که هرکسی ب راحتی نمیتونست بهش راه پیدا کنه 😅
جالبه
وزیرستان منطقه ای استراتژیک بین افغانستان و پاکستان و محل آموزش نیروهای شورشی و طالبان با کنترل ذهن مردم و مشکلات اجتماعی فراوان
بسیار عالی
واقعااا جالب بود و متفاوت مرررسی🍀
جزو متفاوت ترین کتاب های این چالش بود
طالبان برای فتح شهرها نمیجنگد، بلکه هدفش کنترل ذهن مردم است.
به امید دنیای بدون جنگ
امروز سه تا کتاب از سایت شما خوندم، هر سه تاش برام جذاب بود، ممنون از زحمات تیمتون.
به نظرم منابع علت تمامی این اتفاقات است هر روز و هر روز نا امنی ،خشکی عقاید ، تفکر افراطی و کشت و کشتار …انگار برای سلطه بر منابع منطقه به راحتی می توانند از تفرقه افکنی و ناآگاهی سواستفاده کنند که در حال حاضر از کنترل هم خارج شده است و قدرت منطقه در اختیار کسانی قرار گرفته است که کاملا برجهل مردم آگاه هستند و با ایجاد رعب و وحشت حاکمیت می کنند .
کاش خاورمیانه هم منابع نداشت و مثل خیلی از کشورهای دیگه در صلح و با اقتصاد صحیح روزگار می گذراند و شرایطی که هم ما و هم منطقه افغانستان،پاکستان و وزیرستان گرفتار آن است نفرین منابع است.در واقع منابع نه تنها سودی ندارد برای عموم بلکه مخل آسایش و رفاه و آرامش مردم شده است .
جالب بود الان که کل کشور شون افتاد دست طالبان
حتما از مهمترین مناطق تروریست پروره
نمیشناختم جالبه
میشه گفت افراد و مکان های زیادی وجود دارن که ممکنه ما حتی اسمشونرو ندونیم، ولی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم ممکنه روی زندگی ما هم تاثیر گذار باشن !
جالب بود و عجیب و باعث تاسف که افراطی گری چقدر رایجه!
اسلام گرایی افراطی و کنترل ذهن
جالب
جالب بود
پس معلوم شد در این منطقه چی میگذره و گروهک ها یهو از کجا سربر میآرن
چ عجیب که حتی اسمش هم نشنیده بودیم
راهبری دیدگاهها