کشف کنید چطور انضباط فردی، شما را عالی می‌کند!
مدت‌ها پیش، قبل از آنکه هرکول در اساطیر به جایگاه قهرمانی بزرگ برسد، در تپه‌های یونان سفر می‌کرد که به یک دوراهی رسید.
در مسیر، الهه‌ای زیبا و دل‌فریب او را فراخواند و وعده‌ی زندگی مجللی را داد؛ زندگی‌ای که در آن هرچه دلش می‌خواست به دست می‌آورد و هیچ ترس، درد یا رنجی را تجربه نمی‌کرد.
در مسیر دیگر، الهه‌ی دوم پیشنهادی داد که کمتر جذاب بود. او هم به هرکول پاداش‌هایی را وعده داد؛ اما فقط پاداش‌هایی که خود به دست می‌آورد. سفر در این مسیر طولانی بود و به سخت‌کوشی، پایداری و فداکاری نیاز داشت؛ اما او را به همان فردی تبدیل می‌کرد که سرنوشتش تعیین کرده بود.
این افسانه دوراهی‌ای را نشان می‌دهد که همه ما هر روز با آن روبه‌رو هستیم: انتخاب میان رذیلت و فضیلت یا راه آسان اما در نهایت پوچ، در برابر مسیر سخت اما رضایت‌بخش.
به گفته‌ی رواقیون باستان، فضیلت از چهار بخش تشکیل می‌شود: شجاعت، خویشتن‌داری، عدالت و خرد. مارکوس اورلیوس، امپراتور روم و فیلسوف رواقی، این مؤلفه‌ها را «سنگ محک نیکی» می‌نامید. او عقیده داشت که هر چیز خوبی در زندگی، حاصل تمرین این چهار ویژگی است.
در این خلاصه از کتاب انضباط فردی سرنوشت شما را تعیین می‌کند، بر دومین فضیلت از این فضایل اساسی تمرکز می‌کنیم: خویشتن‌داری یا همان انضباط شخصی. ما راه‌های عملی تقویت خویشتن‌داری در زندگی روزمره را بررسی می‌کنیم و می‌بینیم که چگونه تسلط بر آن، باعث رضایت و آرامش ذهن می‌شود.
راستی هرکول چه شد؟ ناگفته پیداست که قهرمان ما انتخاب کرد تا با سرنوشت خود در مسیر فضیلت روبه‌رو شود. حالا انتخاب با شماست.

از محیط اطراف خود خسته شده‌اید؟ سوار هواپیما شوید. از کارتان ناراضی هستید؟ شغل خود را عوض کنید. هوس پیتزا کرده‌اید؟ سفارش دهید. نظری دارید؟ آن را به اشتراک بگذارید. در دنیای امروز، مردم تقریباً هر کاری را که بخواهند، در یک چشم به هم زدن انجام می‌دهند و به هرچه بخواهند، دسترسی دارند. اما با این‌همه آزادی، بسیاری از ما بسیار ناراضی هستیم. کجای کارمان اشتباه است؟
دوایت آیزنهاور جمله‌ی مشهوری دارد که می‌گوید آزادی «فرصتی برای انضباط شخصی» است. و کلید ماجرا همین‌جاست. تا زمانی که خویشتن‌داری یا همان فضیلت انضباط شخصی را نداشته باشیم، همه‌ی این چیزهایی که ظاهراً ما را آزاد می‌کنند، فقط باعث سرگردانی ما بدون جهت یا هدف خواهند شد. چیزهایی مانند فناوری، امتیاز، موفقیت. به عبارت دیگر، دسترسی به همه چیز بدون انضباط شخصی، باعث بی‌تعادلی و ناکارآمدی می‌شود.
بیایید کمی عمیق‌تر شویم. همه‌ی ما یک «خود» فرودست و یک «خود» بالادست داریم؛ آن صداهای درونی که همیشه برای جلب توجه ما رقابت می‌کنند. این همان تصمیم هرکول بین رذیلت و فضیلت است. آن بخشی که تسلیم می‌شود، در برابر آن بخشی قرار می‌گیرد که تلاش می‌کند. بخشی که به افراط و آشوب می‌چسبد، در برابر بخشی قرار دارد که تعادل می‌خواهد.
انضباط شخصی یعنی مهار کردن «خود» فرودست و تقویت «خود» بالادست. انضباط شخصی یعنی سخت‌کوشی، تمرین عادت‌های خوب، تحمل چالش‌ها، تعیین مرزها و چشم‌پوشی از وسوسه‌ها. خلاصه، انضباط شخصی یعنی زندگی بر اساس اصول، اعتدال و اراده.
شاید فکر کنید، «اصلاً. به درد من نمی‌خورد. انضباط شخصی، بیشتر شبیه محروم کردن خودمان است!» شاید افرادی را تحسین کنید که راه آسان را می‌روند یا حتی به آن‌ها حسادت کنید. شاید فکر کنید آن‌ها بیشتر خوش می‌گذرانند یا سریع‌تر پیشرفت می‌کنند. اما دقیق‌تر نگاه کنید تا بفهمید هر چیزی که می‌درخشد، لزوماً طلا نیست. برای مثال، طمع را در نظر بگیرید. طمع یعنی همیشه به‌دنبال بیشتر باشید و در نتیجه، هرگز از آنچه اکنون دارید، واقعاً لذت نبرید. و وقتی همه‌ی توانایی‌های بالقوه‌تان را شکوفا نکنید، باعث درد و رنج و نفرت از خودتان می‌شود.
انضباط شخصی به معنای محروم کردن خود نیست. درواقع، برعکس است. انضباط شخصی یعنی استفاده از کنترل برای پیدا کردن دنیایی از فرصت‌ها.
بیایید لحظه‌ای به آیزنهاور برگردیم. او در جوانی، آیه‌ای از انجیل را یاد گرفت که براساس درسی از سنکا، فیلسوف رواقی، بود: «قدرتمندترین فرد کسی است که بر خود تسلط دارد.»
آیزنهاور این درس را در سراسر دوران نظامی طولانی و کم‌تجمل خود به کار گرفت، از زمان انتصابش به فرماندهی عالی نیروهای متفقین در جنگ جهانی دوم تا رسیدن به جایگاه سی‌وچهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده. موفقیت او نتیجه‌ی زور نبود؛ بلکه، او در خویشتن‌داری و قدرتش در قانع کردن دیگران، توافق با بقیه و تمرین صبر، زبانزد خاص و عام بود.
درست است که پرورش انضباط شخصی به شجاعت نیاز دارد؛ اما در پیش گرفتن این سبک زندگی به احتمال زیاد شما را موفق‌تر می‌کند. و مهم‌تر از آن، شما را بزرگ می‌کند؛ فارغ از اینکه چه اتفاقی بیفتد.
در بخش‌های بعدی، دقیقاً بررسی خواهیم کرد که چگونه از نظر جسمی، ذهنی و روانی به انضباط شخصی برسیم. اولین مورد؟ بدن.