49 پاسخ

1. نظام سیاسی توتالیتاریسم ایدئولوژی و هدف رو نقطه مرکزی خودش قرار میده و از طریق خاموش کردن ذهن انسان ها و از بین بردن آزاد اندیشی شون پیشرفت میکنه.
   انگار که از طریق تبلیغات، هدف و ایدئولوژی ورود میکنه به درون ذهن افراد جامعه درنتیجه اونها با ذهنی که قدرت تحلیلش صلب شده تبدیل میشن به یکسری ماشین که دستورات رهبر این سیستم رو فقط به اجرا دربیارن
   تا این سیستم به بقای خودش ادامه بده

   پاسخ

2. کتابی استثنایی و لذت بخش.

   پاسخ

3. توتالیتاریسم کتابی بود که یادم انداخت فاجعه‌های تاریخی فقط کارِ دیکتاتورها نیست؛ نتیجه خاموش‌شدن قضاوت فردیه. آرنت با مثال‌هایی از یهودستیزی و امپریالیسم نشون می‌ده وقتی انسان‌ها به‌جای فکر کردن، صرفاً تابع جریان غالب می‌شن، شر می‌تونه کاملاً عادی بشه. جایی که آدم‌ها فقط «وظیفه‌شون رو انجام می‌دن» و دیگه مسئولیت اخلاقی تصمیم‌هاشون رو نمی‌پذیرن. کتابی سنگین، اما ضروری؛ مخصوصاً برای هرکسی که می‌خواد نسبت به قدرت، اطاعت و نقش خودش در جامعه آگاه‌تر باشه.

   پاسخ

4. این کتاب پر از نکته های مفیدی هست که میتونه دید آدمها رو نسبت به خیلی چیز ها باز تر بکنه.
   ممنون از تیم خوب اکوتوپیا

   پاسخ

5. جالب بود ای کاش متن این کتاب در ایران بالاجبار خوانده میشد برای همه مردم

   پاسخ

   1. سلام کتاب جالبی بود ممنون از اکوتوپیا ….دید قشنگی نسبت به جامعه امروزمون میده به ما
      کتاب میگه توتالیتاریسم تنها یک شکل حکومت نیست بلکه سیستمی هست که هدفش سلطه کامل بر انسان و حذف خودانگیختگی و آزادی انسان است

      پاسخ

6. و یه پیشنهاد !
   ممنون میشم راهکارهایی بفرمایید چطور وقتی پادکست گوش میدیم یا کتابی میخونیم نکات خوبش تو ذهنمون بمونه یا وقتی تو جمعی حرفش میشه بتونیم بیانشونشون کنیم من معمولا کل مطلب رو مرتب یادم نیست که برای کسی تعریف کنم

   پاسخ

7. توتالیتاریسم همیشه به یک «دشمن» نیاز دارد.فقط دیدگاه رهبر مهم است
   ایدئولوژی مطلق، تحریف تاریخ

   اینا نشون میده چقدر تحلیل مسائل سیاسی و مسولیت فکری مهمه و البته بسیار سخته اگاهی ازین جریان چون بسیار تدریجی و سازمان یافته رخ میده

   و در اخر بگم واقعا ممنونم از خلاصه عالی
   من معمولا نکات مهم یا چیزایی ک از هر کتاب بلد نباشم رو اسکرین میگیرم و هایلایت میکنم که بعدا مرور کنم که یادم نره ، یجا بخودم اومدم دیدم کل صفحات اسکرین گرفتم انقدر عالی بود 😅🙏🏻

   پاسخ

8. عجب کتابی بود
   این کتاب، متأسفانه برای ما ایرانی‌ها، آینه‌ای از واقعیت‌های این روزهای ماست.

   پاسخ

9. چقدر این کتاب حال این روزهای خیلی از مردم ماست و چقدر وحشتناک و غمگین و چقدر همه چیز سیاستمندانه سمت کشیدن جامعه به توتالیتاریسم شکل میگیره و شاید مشکل جامعه امروز ما همین که قدرت فکر کردن و تحلیل ازشون گرفته شده بنظرم این خطرناک ترین چیز برای هر جامعه ای که قدرت تحلیل و فکر کردن رو ازشون بگیری …

   پاسخ

10. توتالیتاریسم کتابی درباره گذشته نیست؛
    کتابی است که هر نسل باید دوباره با ترس بخواندش،
    چون نشان می‌دهد شر، اغلب با هیولاها نمی‌آید؛ با نظم، معنا و وعده نجات می‌آید.
    توتالیتاریسم از آسمان نمی‌افتد؛
    از دل بی‌تفاوتی، تحقیر، تنهایی و بی‌اعتمادی رشد می‌کند.

    پاسخ

11. چیزی که خیلی برام جالب بود، بحث تنهایی آدم‌ها و توده‌های بی‌طبقه بود. اینکه آدم وقتی احساس می‌کنه دیده نمی‌شه، نماینده‌ای نداره و از جامعه جدا افتاده، چقدر راحت می‌تونه جذب یه جنبش افراطی بشه که بهش هویت و معنا می‌ده.
    تحلیل ریشه‌های یهودستیزی و تئوری توطئه هم به نظرم خیلی مهم بود. اینکه نفرت و دشمن‌سازی یه‌شبه به وجود نمیاد، از ترکیب ترس، حسادت، بحران اقتصادی و روایت‌های جعلی ساخته می‌شه. این باعث می‌شه آدم نسبت به هر حرف ساده‌انگارانه‌ای که یه «دشمن مشترک» معرفی می‌کنه، بیشتر حساس بشه.
    در کل، حس من اینه که این خلاصه کتاب بیشتر از اینکه جواب بده، سؤال درست می‌سازه. اینکه دموکراسی چقدر شکننده‌ست، ما چقدر در برابر تبلیغات آسیب‌پذیریم و اصلا چقدر حواسمون به تنها شدن همدیگه هست. به نظرم خوندنش برای ما واقعا واجبه.

    پاسخ

12. چقدر بعضی از جملات کتاب برام آشنا بودن و شاهدشون هستیم!!!
    برداشت من از خوندن خلاصه کتاب موارد پایین هستش:

    زمانی که دموکراسی نمیتونه نماینده‌ی واقعی اکثریت مردم باشه توتالیتاریسم ظهور میکنه و قدرت رو به دست میگیره. بعضی از نشونه‌ها و تاثیراتش رو در ادامه مینویسم:
    -توتالیتاریسم نشون‌دهنده اینه که مردم از تفکر تحلیلی و سیاسی فاصله گرفتن.
    -تنها دیدگاه رهبر برای آینده اهمیت داره.
    -از طریق تبلیغات و ایدئولوژی سعی میکنن تا تاریخ رو بازنویسی کنن که اقداماتشون رو توجیه کنن.
    -حق انتخاب و آزادی مردم رو از بین میبره.
    -اعضا در راستای پاییندی به ایدئولوژی حرکت میکنند نه منافع خودشون و در نتیجه نمیتوان باهاشون گفتگوی منطقی داشت.
    -همه‌ی جوانب زندگی مردم رو تحت تاثیر میزاره .
    -استفاده مکرر از خشونت مردم رو در برابر خشونت بی‌حس میکنه.
    -مردم منزوی میشن و حس طرد شدن دارن و درنتیجه زحمت مطالبه‌گری به خودشون نمیدن.

    برای اینکه جلوی پا گرفتن توتالیتاریسم رو بگیریم باید از گذشته درس بگیریم و حواسمون به جنبه‌ی انسانیت خودمون باشه. همچنین با استفاده از قوانین و سیاستهای منطقی قدرت دولت کنترل بشه تا از تبدیل حکومت دموکراتیک به حکومت دیکتاتوری جلوگیری بشه.

    پاسخ

13. هیچ وقت نتونستم با سیاست و یهودیا کنار بیام

    پاسخ

14. وقتی کتاب توتالیتاریسم از هانا آرنت رو خوندم واقعا وحشت کردم.

    چون فهمیدم دیکتاتوری یه بیماری ذهنیه که اول خود مردم رو از هم جدا می‌کنه، بعد مغزشون رو می‌شوره.

    ۱. همه تنها میشن
    یعنی مردم دیگه با هم حرف نمی‌زنن، به هم اعتماد ندارن، هر کی فقط به فکر خودشه. فکر کن تو یه کلاس که همه با هم قهرن، کسی تیمی کار نمی‌کنه. اینجور موقع‌ها آدم‌ها احساس تنهایی و بی‌پناهی می‌کنن.

    ۲. یه دشمن خیالی میسازن
    یه عده میگن: «همه مشکلات به خاطر فلان گروهه! اونها خائنن!». اینطوری همه خشم مردم رو هدایت می‌کنن به سمت یه قشر خاص (مثلاً روشنفکرها، زنان، جوانان، اقلیتها). این کار باعث میشه مردم به جای فکر کردن به ریشه مشکلات، فقط عصبانی باشن و دنبال مقصر.

    ۳.حرف فقط حرف رهبره
    تبلیغات آنقدر قوی میشه که مردم واقعیت رو نمی‌بینن. فقط چیزی رو باور می‌کنن که از صداوسیما پخش میشه. مخالفان رو زندانی یا ساکت می‌کنن. کم‌کم مردم یاد می‌گیرن سکوت کنن و فقط تأیید کنن.

    چیزی که تو ایران هم پیاده شد: کاری کردن مردم از هم دور بشن، به هم بدبین و بترسن با هم حرف بزنن.

    اما این کتاب بهم یاد داد که نقطه ضعف این سیستم همینه: اگه ما حرف بزنیم، اگه ارتباطمون رو حفظ کنیم، اگه واقعیت‌ها رو به هم بگیم، اونوقت اون «دشمن خیالی»‌شون دیگه کارساز نیست.

    دم اونایی گرم که با خیلی‌ها حرف زدن و صداشون رو شنیدن و خداروشکر که در انجام این رسالت آگاهی بخشی هیچوقت نگفتم: چه فایده یا به من چه…

    چون همین حرف زدن‌های کوچیک، خودش یه سلاح قدرتمنده و امروزه میبینیم که اکثر ما مردم کنار هم هستیم. اون یه عده که هنوز دارن گوه می‌خورن رو دیگه کاری نمیشه کرد چون همه چیز رو دیدن و باز این مسیر رو انتخاب کردن. دلم می‌سوزه براشون چون آینده بدی در انتظارشون هست حتی سخت‌تر از رنجی که تو این سالها به سر ما اومد.

    پاسخ

15. حکمفرمایی توتالیتاریسم در یک جامعه، نشانه دهنده این نکته است که مردم از تفکر تحلیلی و سیاسی فاصله گرفته‌اند. در یک جامعه توتالیتر، تنها چیزی که واقعا اهمیت دارد، دیدگاه رهبر برای آینده است. اگر شواهد واقعی برای رد آن دیدگاه یا ارائه یک جایگزین مناسب ارائه شود، همیشه به تلاش دشمن برای گمراه کردن مردم تبدیل می شود.

    پاسخ

16. کتاب جالبی است آرنت نشان می‌دهد توتالیتاریسم زمانی زاده می‌شود که انسان‌ها احساس بی‌قدرتی و بی‌صدایی کنند…

    پاسخ