اکوتوپیا
کتاب از صفر به یک (۲۰۱۴) راهنمایی برای بنیانگذاران استارتاپهاست. این کتاب نشان میدهد چگونه میتوان با خلق فناوری اختصاصی، برند قوی، محصولاتی با مقیاسپذیری بالا و استفاده از اثرات شبکهای، به انحصار برسید.
پیتر تیل، همبنیانگذار پیپال و یکی از برجستهترین سرمایهگذاران خطرپذیر (ونچر کپیتالیست) در جهان است. او اولین سرمایهگذار خارجی در فیسبوک بود و دارایی خالصش در حال حاضر بیشتر از هفت میلیارد دلار است.
بلیک مسترز، سرمایهگذار خطرپذیر، تا سال ۲۰۲۲ رئیس بنیاد تیل بود.
با یکی از برجستهترین سرمایهگذاران خطرپذیر جهان همراه شوید.
آیا تابهحال فکر کردهاید چه چیزی یک استارتاپ را موفق میکند؟ میشود جوابهای زیادی به این سؤال داد؛ اما اجازه دهید یکی از بزرگترین رازهای موفقیت را همین ابتدا فاش کنم: شرکت شما باید به انحصار برسد. بله، میدانم که انحصار خیلی محبوب نیست؛ اما باور کنید یا نه، آنها درواقع برای نوآوری مفید هستند.
چراکه برای رسیدن به جایگاه انحصارگر، باید چیزی کاملاً جدید خلق کنید؛ چیزی که نشود آن را کپی کرد. باید از صفر به یک برسید. این اصل فلسفهی پیتر تیل است. همانطور که شاید بدانید، تیل یکی از برجستهترین سرمایهگذاران خطرپذیر جهان است. او همبنیانگذار پیپال و اولین سرمایهگذار خارجی در فیسبوک بود.
در این خلاصه، پیامهای کلیدی کتاب از صفر به یک را بر اساس یادداشتهای دورهای تجزیهوتحلیل میکنیم که خود تیل در دانشگاه استنفورد درس داده بود. در سه فصل اول، سه کاری را توضیح میدهیم که باید متوقف کنید. سپس، در پنج فصل بعدی، پنج کاری را نشان میدهیم که باید انجام دهید تا انحصارگری موفق باشید. حالا بیاید در ابتدا، از جای مرموزی شروع کنیم که هر بنیانگذار باید حداقل بخشی از زمان خود را در آن بگذراند: آینده.
جهان را در سال ۲۱۰۰ تصور کنید. چه میبینید؟ احتمالاً آیندهای که تصور میکنید در بسیاری از جنبهها با دنیای امروز متفاوت است. بههرحال، فکر کردن به آینده بهمعنای فکر کردن به نوعی پیشرفت است. همهی ما همین عقیده را داریم؛ زیرا همهمان میدانیم جهانی که در کودکی در آن زندگی میکردیم، بهنحوی با امروز متفاوت بود. و در بسیاری از جنبهها، این موضوع درست است؛ حداقل وقتی صحبت از پیشرفت فناوری میشود. پس برگردیم به تمرین. وقتی به سال ۲۱۰۰ فکر میکنید، چه چیزی به ذهنتان میآید؟
شاید هواپیماهای فوقسریع، خودروهای خودران بیصدا و براق یا نمایشگرهای کامپیوتری چنان نازک که بهسختی دیده میشوند. نکته این است که احتمالاً آینده پر از نسخههای بهبودیافتهی محصولات و خدماتی خواهد بود که امروز وجود دارند. این موضوع را پیشرفت افقی (horizontal progress) میدانند. این نوع پیشرفت بر اساس گسترش ایدهها و نوآوریهای موجود است. در اینجا یکی از محرکهای مهم، جهانیسازی است؛ زیرا کمک میکند ایدههای موجود به افراد بیشتری منتقل شوند. اما اگر میخواهید واقعاً نوآور باشید، پیشرفت افقی کافی نیست.
در عوض، باید بهدنبال پیشرفت عمودی (vertical progress) باشید. و این بهمعنای خلق فناوری یا روشی کاملاً جدید است. برای مثال، اختراع تلفن هوشمند نتیجهی پیشرفت عمودی بود. ما از جهانی بدون تلفنهای هوشمند به جهانی با تلفنهای هوشمند رسیدیم. در مقابل، توزیع آنها به بازارهای جدید و کشورهای درحالتوسعه، پیشرفت افقی بود. شرکتها صرفاً آن چه را که از قبل بود، گسترش دادند. اینجا است که ایدهی پیتر تیل برای رفتن از صفر به یک مطرح میشود.
یک نمودار معمولی را تصور کنید. محور افقی نشاندهندهی پیشرفت افقی است: بهبود و کپیبرداری، رفتن از یک به دو، به سه، به چهار و غیره، یا بهعبارتی ریاضی، از یک به n. محور عمودی نشاندهندهی پیشرفت عمودی است: رفتن از هیچ به چیزی، یا از صفر به یک.
